Magnetronsnack

IMG_2874Aan Ayşe, mijn vraagbaak voor Turkse eetgewoontes, vroeg ik of zij wel eens boerenkool eet. De winkel waar zij werkt verkoopt in deze tijd van het jaar namelijk altijd van die heerlijke kloeke struiken. Kom daar maar eens om bij de Hollandse super. Die heeft hem al helemaal fijngehakt en ik durf te wedden dat dat niet vandaag of gisteren is gebeurd. Zelf hakken is een stuk lekkerder, weet de echte liefhebber. Ayşe zei dat ze het nooit at. In Midden-Anatolië, waar zij vandaan komt, staan vooral granen, noten peulvruchten op het menu. Kool is daar niet zo gangbaar. Maar haar landgenoten uit het Zwarte Zeegebied kennen het van huis uit. Niet alleen boeren-, maar ook de nu zo hippe palmkool, die daar zwarte kool wordt genoemd, wordt er van oudsher geteeld en gegeten. Vandaar dus dat ook palmkool vaak bij de Turk te krijgen is. Ayşe vertelde dat boeren- en palmkool in Turkije vaak wordt gegeten met bulgur. ‘Net als spinazie’, zei ze: gesneden, met wat olie, knoflook, ui en dan bulgur erdoor en laten garen. Met wat water neem ik aan, maar dat ben ik vergeten te vragen. Er kan ook nog wat gerst of tarwe door, zei ze. En, bedacht ik later, met ook nog een handje linzen erdoor heb je een complete vegetarische maaltijd.

Zelf heb ik boerenkool gekocht om er onweerstaanbaar lekkere chips van te maken. Het is doodeenvoudig en met zo’n hele kool kun je dagenlang de snackcravings van een heel gezin te lijf gaan. Ze worden papierachtig dun en heel smaakvol. Je scheurt de bladeren (zonder de dikke nerf) in stukken, bedruppelt ze met heel weinig olijfolie (beetje husselen) en wat zeezout en legt ze naast elkaar op een bord en zet ze drie minuten in de magnetron, hoogste stand. Ja in de magnetron! Heeft die ook weer eens wat te doen.

 

Nieuw (oh nee toch niet): het notox-dieet!

IMG_2845Wat doet de detoxende mens zichzelf toch aan? En dan ook nog in dit grauwe jaargetijde. Kan er niks aan doen maar het doet me denken aan aderlating. Dat deden ze in de middeleeuwen om ziektes te bestrijden. Áls detoxen al zin heeft,  is dat hooguit als zelf opgelegde lijfstraf voor een uit de hand gelopen consumptiepatroon. Dan reinigt het in elk geval misschien de geest. Maar die zelfkastijding kun je jezelf besparen door gewoon normaal te eten. En dat is eigenlijk heel simpel zei Mark Bittman, voormalig culi-columnist van de New York Times vorig jaar in een interview naar aanleiding van zijn afscheid. Een goed dieet is volgens hem geen kwestie van gedetailleerd voorschrijven wat je wel en niet mag eten. Voor goed eten hoef je niet veel te weten en niet veel te kunnen, als je maar echt van onecht weet te onderscheiden. Ofwel, zegt hij: ‘Figure out what food is’. Cut the crap, zou hij zeggen als hij niet zo’n beschaafde man was. In feite is dat ook de strekking van het boek van Volkskrant journalist Mac van Dinther, Gij zult goed eten, dat vandaag verschijnt. Maar niemand verwoordde het zo treffend als Michael Pollan in Een pleidooi voor echt eten uit 2008: ‘Koop niets dat uw grootmoeder niet als eten zou herkennen’.

Enfin, als ze nog onder de levenden was zou mijn grootmoeder zonder enig probleem haar weg vinden tussen de kratten groenten, het fruit en de zakken peulvruchten, de gepelde en ongepelde noten in de buurtsuper. Ze zou er zelfs dingen kunnen kopen die ze als kind ook al at: zuring, raapjes, snijbiet, verse peulvruchten en gedroogde bonen in alle soorten en maten… En als ze zou weten dat er romige, yoghurt, zonder rare smaakjes in die grote potten zit, en echte boeren boter in die pakjes met Turks opschrift, dan zou ze die vast ook meenemen. Voilà, het notox-dieet. Uw buurtsuper heeft er alles voor in huis.

Lees het interview met Mark Bittman op Lucky Peach