Magnetronsnack

IMG_2874Aan Ayşe, mijn vraagbaak voor Turkse eetgewoontes, vroeg ik of zij wel eens boerenkool eet. De winkel waar zij werkt verkoopt in deze tijd van het jaar namelijk altijd van die heerlijke kloeke struiken. Kom daar maar eens om bij de Hollandse super. Die heeft hem al helemaal fijngehakt en ik durf te wedden dat dat niet vandaag of gisteren is gebeurd. Zelf hakken is een stuk lekkerder, weet de echte liefhebber. Ayşe zei dat ze het nooit at. In Midden-Anatolië, waar zij vandaan komt, staan vooral granen, noten peulvruchten op het menu. Kool is daar niet zo gangbaar. Maar haar landgenoten uit het Zwarte Zeegebied kennen het van huis uit. Niet alleen boeren-, maar ook de nu zo hippe palmkool, die daar zwarte kool wordt genoemd, wordt er van oudsher geteeld en gegeten. Vandaar dus dat ook palmkool vaak bij de Turk te krijgen is. Ayşe vertelde dat boeren- en palmkool in Turkije vaak wordt gegeten met bulgur. ‘Net als spinazie’, zei ze: gesneden, met wat olie, knoflook, ui en dan bulgur erdoor en laten garen. Met wat water neem ik aan, maar dat ben ik vergeten te vragen. Er kan ook nog wat gerst of tarwe door, zei ze. En, bedacht ik later, met ook nog een handje linzen erdoor heb je een complete vegetarische maaltijd.

Zelf heb ik boerenkool gekocht om er onweerstaanbaar lekkere chips van te maken. Het is doodeenvoudig en met zo’n hele kool kun je dagenlang de snackcravings van een heel gezin te lijf gaan. Ze worden papierachtig dun en heel smaakvol. Je scheurt de bladeren (zonder de dikke nerf) in stukken, bedruppelt ze met heel weinig olijfolie (beetje husselen) en wat zeezout en legt ze naast elkaar op een bord en zet ze drie minuten in de magnetron, hoogste stand. Ja in de magnetron! Heeft die ook weer eens wat te doen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *