Magnetronsnack

IMG_2874Aan Ayşe, mijn vraagbaak voor Turkse eetgewoontes, vroeg ik of zij wel eens boerenkool eet. De winkel waar zij werkt verkoopt in deze tijd van het jaar namelijk altijd van die heerlijke kloeke struiken. Kom daar maar eens om bij de Hollandse super. Die heeft hem al helemaal fijngehakt en ik durf te wedden dat dat niet vandaag of gisteren is gebeurd. Zelf hakken is een stuk lekkerder, weet de echte liefhebber. Ayşe zei dat ze het nooit at. In Midden-Anatolië, waar zij vandaan komt, staan vooral granen, noten peulvruchten op het menu. Kool is daar niet zo gangbaar. Maar haar landgenoten uit het Zwarte Zeegebied kennen het van huis uit. Niet alleen boeren-, maar ook de nu zo hippe palmkool, die daar zwarte kool wordt genoemd, wordt er van oudsher geteeld en gegeten. Vandaar dus dat ook palmkool vaak bij de Turk te krijgen is. Ayşe vertelde dat boeren- en palmkool in Turkije vaak wordt gegeten met bulgur. ‘Net als spinazie’, zei ze: gesneden, met wat olie, knoflook, ui en dan bulgur erdoor en laten garen. Met wat water neem ik aan, maar dat ben ik vergeten te vragen. Er kan ook nog wat gerst of tarwe door, zei ze. En, bedacht ik later, met ook nog een handje linzen erdoor heb je een complete vegetarische maaltijd.

Zelf heb ik boerenkool gekocht om er onweerstaanbaar lekkere chips van te maken. Het is doodeenvoudig en met zo’n hele kool kun je dagenlang de snackcravings van een heel gezin te lijf gaan. Ze worden papierachtig dun en heel smaakvol. Je scheurt de bladeren (zonder de dikke nerf) in stukken, bedruppelt ze met heel weinig olijfolie (beetje husselen) en wat zeezout en legt ze naast elkaar op een bord en zet ze drie minuten in de magnetron, hoogste stand. Ja in de magnetron! Heeft die ook weer eens wat te doen.

 

Gehaktdag

IMG_2430

Vandaag is het gehaktdag. Vraag maar aan de slager en hij zal weemoedig knikken, tenzij hij van Turkse of Marokkaanse komaf is. Woensdag gehaktdag, in de vorige eeuw uitgevonden door het Hollandse slagersgilde, is al lang ingehaald door meatless Monday. Maar daar weet de mediterrane slager, die meestal (vooral ook) groentenman is, wel raad mee. Schappen vol peulvruchten liggen er immers in zijn winkel. Daarmee kun je de meatless monday met groot gemak oprekken tot een diervriendelijke woensdag-gehaktdag. Neem linzenköfte; ze zijn in een handomdraai klaar en met een beetje geluk hoef je er niet eens de deur voor uit, wat op zo’n grauwe woensdag misschien wel goed uitkomt. Het enige wat je aan vers nodig hebt is (platte)peterselie (munt of koriander mag ook), lente-ui en een gewone ui. Het gaat zo: je kookt 200g rode linzen gaar in een liter water. Dat duurt een kwartiertje. Aan het water met die linzen voeg je 250 g fijne bulgur toe en laat dat een kwartier staan. De bulgur wordt vanzelf gaar. Hak een uitje fijn en bak hem zachtjes en voeg een el paprikapuree en een el tomatenpuree toe. Snijd intussen een paar lente-uitjes in dunne ringen. Meng de twee soorten ui door het linzenmengsel en breng dat verder op smaak met rode pepervlokken, fijngehakte peterselie, zout, wat gemalen komijn en gedroogde munt. Vorm er golfbalgrote balletjes van. Rol ze eventueel nog door wat peterselie. Je eet ze dus koud. En yoghurt-knoflooksaus, al dan niet met komkommer, of yoghurt-tahinsaus is er lekker bij. En wat gebakken of gegrilde courgette bijvoorbeeld.